Rozdział 10 "Dziadkowie"

Jestem na wielkiej polance posłanej kwiatami. Jest noc a jedynym źródłem światła są świece porozstawiane po całej polance słyszę muzykę.I nagle na skraju lasu dostrzegam postać. Tą samą co sprzed paru tygodni .Znów widzę ta piękne szmaragdowe oczy .i znów nie mogłam oderwać od nich wzroku. Gdy już stawiałam pierwszy krok w stronę nieznajomego poczułam na twarzy czyjąś dłoń.

-Alura ,wstawaj. Miałaś się wczoraj spakować. –to była Lea

-Przepraszam mamo ,ale byłam zmęczona i zasnęłam już się pakuje –kłamstwo ale do połowy.

-Okej za 10min śniadanie nie zapomnij

Gdy Lea opuściła mój pokój zaczęłam sobie przypominać co działo się poprzedniej nocy. I jak na jakimś slajdzie przypomniał mi się mój pierwszy rytuał .

-Jejku stałam się prawdziwą czarownicą. –powiedziałam sama do siebie. Nie mogłam uwierzyć .Udało mi się ,nie pomyliłam się i rytuał przebiegł tak jak powinien.

-No moja mała uczennico. Wczoraj wieczorem odwaliłaś kawał dobrej roboty. Rytuał początku zakończony pozytywnie . Teraz możesz odprawiać inne rytuały z pełną mocą.- Lucyfer mówiąc to wskoczył na moje łóżko siadając naprzeciwko mnie.

-Dzięki , gdyby nie ty nie nauczyłabym się tego wszystkiego.Dziękuję.

-Nie ma za co . A tak z ciekawości za kogo się przebierzesz na Halloween ?

-No jak to za kogo za czarownicę. Założę tą suknię oraz pelerynę od ciebie i będę gotowa.

-Okej a teraz wstawaj i pakuj się ,zaraz jedziemy do twoich dziadków .Tylko pamiętaj zabrać księgę czarów to ,że jedziemy poza miasto nie znaczy że będziesz miała wolne od nauki

-Tak jest generale.- zasalutowałam mu i śmiejąc się poszłam po moją małą walizkę.

Podczas pakowania cały czas myślałam o imprezie. Ciekawe czy zdążę na czas. Na wszelki wypadek przygotuję sobie już strój.

Po śniadaniu  i spakowaniu walizek i kilku rzeczy kota wyruszyliśmy do Bassett gdzie mieszkają dziadkowie. Podczas całej drogi czytałam całe moje drzewo genealogiczne rodziny Salem i różne inne ciekawostki o mojej biologicznej rodzinie. Tak się zaczytałam że nie zauważyłam jak dojechaliśmy na miejsce .

            Dom dziadków był strasznie duży ,ale skromny .Dookoła rósł las a za domem babcia miała swój ogród. Pamiętam jak byłam mała lubiłam tam przesiadywać i malować różne kwiaty które tam rosły. Pamiętam to dobrze ,bo miałam całe dwa notesy pełne tych rysunków.

            Na ganku już czekała na nas babcia Jessica i dziadek Luck . Gdy tylko samochód się zatrzymał od razu wybiegłam się z nimi przywitać.

-Babcia !Dziadek! Tak bardzo się za wami stęskniłam.

-Och Ali też nam było przykro bez ciebie ,ale dobrze że już jesteś i widzę że masz nowego kolegę. –mówiąc to spojrzała na mojego przyjaciela

-Tak znalazłam go w swoje urodziny i nazwałam go Lucyfer,fajnie co ?

-Trochę diabolicznie ,ale co tam widać że młody –dziadek zaśmiał się i pochylił się i szepnął kotu na ucho- jak chcesz przyjacielu na strychu mamy parę tłustych myszek .Jak byś miał na nie ochotę nie krępuj się.-podrapał jeszcze kota po karku i wstał witać się ze swoim synem i jego żoną.

***

Te dni u rodzinki mijały mi szybko. Dniami rozmawiałam z babcią i dziadkiem a wieczorami szkoliłam się w magii. Pod koniec tego weekendu rodzinnego zadzwoniłam do Lani.

-Hej Lani co tam u ciebie słychać?

-A nic ciekawego porucz tego nowego chłopaka. Pierwszy raz przyznam rację Ashley ten chłopak jest przystojny i...

-...i bez mózgu i znając takich już pewnie zaliczył parę panienek i aktualne chodzi z tą barbie.

-No właśnie nie Marco jest bardzo miły i inteligentny  ,siedzę z nim na algebrze lepszego towarzysza zadań mieć nie mogłam.

-A więc nasz nowy kolego nazywa się Marco? –dopytywałam się

-Tak Marco Saris i przeprowadził się do nas z małego miasteczka w stanie Massachusetts.

-A ty wiesz to od...

-...od niego samego mówiłam siedzę z nim na algebrze.

-Okej a i jak idą przygotowania na imprezę?- spytałam tak od niechcenia kładąc się na łóżku głaszcząc kota

-Pełną parą ,nauczyciele odwołali nam część zajęć dziś i wczoraj abyśmy pomogli im w dekoracjach. Marco też pomagał .Jego dekoracje będą najlepsze .

-No to super znalazłaś sobie wreszcie buty do sukienki?

-Tak są idealne a propos idziesz ?- kurczę

-Nie wiem czy pójdę na tą imprezę to zależy czy zdążymy przed siódmą  .

-Ale kostium masz?

-No ma się rozumieć czeka u mnie w garderobie.

-Okej kończę ,bo muszę się szykować.

-Pa pa. –pożegnałam się i ledwo co odłożyłam telefon na półkę  a rozbrzmiał głos taty

-Jaka impreza?

-Tom przestraszyłeś mnie –uśmiechnęłam się –a impreza z okazji Halloween

-To już dziś zdążysz?

-Zależy od tego czy dojedziemy do domu przed dziewiętnastą .

-Czemu nie mówiłaś od razu bierz walizki jedziemy jak masz zdążyć to trzeba już jechać

-Dzięki kocham cię. –to mówiąc podbiegłam do niego i pocałowałam go w policzek i wzięłam zaniosłam walizki do samochodu.

-Mamo my musimy już jechać ,Alura ma imprezę dzisiaj i musi się jeszcze wyszykować .

-Dobrze to pa wnusiu.

-Pa babciu ,pa dziadku przyjedźcie w końcu do Moran dawno u nas nie byliście.

-Na pewno skorzystamy pa i ostrożnie na drodze

-Gdy wsiadłam do samochodu chwyciłam telefon i napisałam wiadomość dla lani

„Jednak będę szukaj dziewczyny w fioletowo-czarnej sukni

w czarnej pelerynie.;)  Alura”