Rozdział 18 "Wspomnienia i wycieczka"

Postanowiłam wam pokazać co robił Lucyfer przez te 16 lat tuż po wybuchu wojny . Rozdział napisałam z pomocą Melanii-M.M., dzięki. Dziękuję także za komentarze mam nadzieję, że wam się podoba i przepraszam, że notka nie wczoraj wstawiona, ale świętowałam ostatni dzień sierpnia i była nawet pełnia super. Mam nadzieję, że też dobrze się bawiliście. A i jeszcze jedna sprawa której nie chciałam rozwijać. Wakacje się skończyły a szkoła zaczęła i czasu coraz mniej więc rozdziały mogą się pojawiać rzadziej ale jak inni bloggerzy postaram się wytrać i pisać w miarę często.
____________________________________________________________________
Tuż po powrocie do domu zajęłam się ćwiczeniami nad ogniem. Reszta dni mijała szybko aż do czwartku. Wieczorem podczas szykowania się Lucyfer robił mi wykłady co mogę a czego nie.Kayla nie była lepsza z Ericem Ciągłe zakazy i nakazy. Najwięcej było związane z Marco, że mam się do niego nie zbliżać, nie rozmawiać itp.  tak nie będę się do połowy stosować. Lucyfer już chciał ze mną jechać, ale w ośrodku nie mogą przebywać zwierząt i Kayla ze mną jedzie jako obstawa. Luc przed wyjazdem kazał mi powtórzyć treść zaklęć i eliksirów obronnych i leczniczych.
- Zaklęcie kasowania pamięci.
-Myślom, uczuciom, prawdom i pomysłom
Wszystkim będącym w Twej głowie zmysłom
Moje słowa z pamięci prysną
-Przenoszenie drugiej osoby.
-Szybko jak prąd
Weźcie go stąd
Na te zawołanie
Niech tu nie zostanie.
-Okej znasz już część zaklęć, ale te podstawowe masz już w głowie. Mam nadzieję. Jak by co uciekaj do Kayli ona będzie wiedzieć co robić.- odwrócił się do niej- wiesz co robić w razie niebezpieczeństwa?
-Jasne, z Benem wałkowaliśmy to przez pięć dni.- spojrzała wymownie na czarnego kocura
- Moja wina, że nie chciałaś się uczyć. Trzeba było siąść i się porządnie nauczyć a nie włóczyć się z Mattem- narzekał Ben, Matt jest chłopakiem Kayli, z tego co mi opowiadała to miły wysoki blondyn o błękitnych oczach. Musieli się na chwilę rozstać z powodu nagłego przyjazdu Kayli do mnie.
- Jesteś zazdrosny- uśmiechnęłyśmy się razem
- Nie, ale Luc trzymaj Ali zdała od chłopaków, bo będzie źle. Przestanie chodzić na lekcje, będzie się na nie spóźniać a jak będzie już na tych lekcjach to tylko ciałem umysłem będzie z TYM chłopakiem.
- Po prostu nie umiesz się przyznać, że jesteś zazdrosny co nie Ali?
- Racja, ale Luc nie zrób ze mnie psa...
- ...Psy się mnie boją... 
-... i nie trzymaj na smyczy, rozumiemy się - pogroziłam mu
- A dlaczego będę ci przeszkadzał na każdej randce. -pogroził mi wychodząc z pokoju magii
- Tylko spróbuj a zabiorę ci kłębek, a teraz spać, bo jutro zbiórka o czwartej
-  Okej dobranoc! -i wszyscy wyszli z pokoju oprócz Lucyfera, zanim oddałam się w objęcia Morfeusza usłyszałam ciche słowa kota:
- Mam nadzieję, że mnie nie zostawisz, bo nie przeżyłbym tego ponownie...

Z PUNKTU WIDZENIA LUCYFERA

16 lat...tyle jej szukałem. Tuż po wybuchu wojny zniknęła i nikt mnie o niczym nie poinformował. Przeszukałem cały świat czarów. Słuchałem różnych wyroczni, byłem nawet szpiegiem w pałacu Verny. Aż w końcu zdarzył się cud. Rada czarodziei wezwała mnie w sprawie wieźmy. Nie umiem opisać jak się ucieszyłem na wieść, że Alura żyje.
    Patrząc teraz na nią muszę przyznać, że wyrosła na piękną kobietę. Jest strasznie podobna do rodziców. Oczy i charakter ma po matce, ale włosy i zainteresowania po ojcu. Jest też trochę starszych genów, po babci Fabii ma zamiłowanie do malowania.
    Dobrze pamiętam jak dostałem informację od Rady, gdzie aktualnie znajduje się  Alura. Nie zwracając na nic pobiegłem jak najszybciej w stronę mostu i popędziłem w stronę państwa Melas. Chciałem być mądrzejszy dlatego pobiegłem przez las a żołądek wziął władzę nad rozumem i zapolowałem. Spóźniłem się a obiecywałem to sobie, że zawsze będę z nią szczególnie w dniu 17-tych urodzin. Śpiesząc się poplątałem się w krzakach nie wiem czy to było przeznaczenie, ale znalazła mnie Alura poznałem ją po oczach nikt nie ma tak pięknych fioletowych oczu od razu wiedziałem z kim mam do czynienia i później może być tylko lepiej. Miałem rację przygarnęła mnie pod swój dach i zajęła się mną a nią. Wpoiłem jej całą wiedzę jaką powinna posiadać .Uczyła się tak szybko, przestrzegała moich zasad i słuchała się a podczas rytuału początku patrząc na nią czułem narastającą moją nadzieję, że świat czarów niedługo zostanie uwolniony. Tylko raz widziałem smutek w jej oczach, kiedy kazałem jaj się trzymać z dala od Marco nie wiem co o tym myśleć. Widać, że dziewczyna jest w nim zakochana, tylko nie chcę skończyć jak Ben i patrzeć jak Alura chodzi zakochana. Może nawet bym to zniósł jednak boję się, że moje przypuszczenia co do Marco potwierdzą się i jest on jednym ze sługusów Verny. Jednak nasze przypuszczenia mogą być błędne i Maco jest z rodziny Sarisów. Ta rodzina bywa często mylona i wielu jej członków zostało zabitych a to tylko przez okrąg. Herbem rodzinnym Verny jest czerwony pentagram a Sarisowie mają wokół takiego pentagramu czarny okrąg co symbolizuje ochronę. Mam nadzieję, że myliliśmy się co
do niego i jest jednak dobry.

Z PUNKTU WIDZENIA ALURY   

Rano obudziła mnie Lea, mówiąc bym się pospieszyła, bo zostało mało czasu. Zabrałyśmy z Kaylą i nasze rzeczy i po śniadaniu pojechałyśmy razem z Tomem moim porsche pod szkołę .
-Jak będziecie przed miastem zadzwoń.
-Dobrze, pa Tato
-Pa wujku.- razem pożegnałyśmy się spakowałyśmy nasze bagaże i artykuły malarskie do autokaru. 
    Przed autokarem spotkałyśmy Lani i razem obserwowałyśmy prze zabawną komedię (brakowało tylko popcornu)
-Jak to nie mogę zabrać trzech walizek ?! To gdzie ja będę trzymać moje buty, ciuchy i kosmetyki? -zaczęła krzyczeć Ashley
- Dobrze, może panienka zabrać te walizki tylko proszę nie krzyczeć.- próbował złagodzić sprawę kierowca
- No mam nadzieję- i odwróciła się - Marco usiądziesz ze mną ptysiu? Mam dla ciebie coś słodkiego. -zapytała przesłodzonym głosem a ja poczułam się jakby ktoś wbijał mi igły w serce.Zazdrość?!
- Sorry nie lubię ptysi i innych słodkości oraz ciebie więc odpada- odparł i odszedł w stronę chłopaków a moje serce skakało i wywracało fikołki z radości.Po tej "sprzeczce" Ashley z niewinnym kierowcą poszliśmy na zbiórkę.
    Tuż po zbiórce pani Montgomery robiła spis kto z kim śpi i gdzie ma pokój. Ja mam z Kaylą i Lani nie no po prostu raj a to, że Aschley i Sam mają pokój na innym piętrze jest ambrozją nalaną do mojego kielicha. Jedynym minusem jest to, że mam pokój obok Alexa i Marco...