Rozdział 20 "Dwuznaczne sytuacje"

No to tak ten rozdział pisałam z taką przyjemnością i chęcią. Nie mogłam się doczekać tego rozdziału. Energia mnie rozpierała, napisałam go chyba w jeden dzień!! Ale wracając do bloga, Natalio nie mogłabym dać Marco w samych bokserek do spania( choć mój mózg i Melanii M.M. mi tak podpowiadał) bo wtedy pomysły by mi się za szybko skończyły a Alura za szybko dowiedziała się, kim tak naprawdę jest Marco. Semirkowa,  serio Dracula? Mnie na obozie wyzywali Kaktus, bo pierwszego dnia nad morzem kupiłam tam sobie lody kaktus. Nieźle co ? Wilczyca weny życzę i przesyłam pozytywną energię. GoldenLeaf szablon genialny, tylko ta postać z przodu mi nie pasi a tak to bomba powinnaś robić na zamówienia robisz genialne. Rozdział jest dla was
PS:Melania M.M. masz tą twardą poduszkę i ręcznik. Może powinien tak brzmieć ten tytuł ?
PPS: Dzięki za miłe słowa co do mojego pisania staram się pisać lepiej i chyba mi to wychodzi ^_^
_________________________________________________________
Obudziłam się wypoczęta, pierwszy raz odkąd dowiedziałam się, kim jestem. Nie ruszałam się z miejsca i nie otwierałam oczu, jest mi tak wygodnie. Poprawiłam się lekko i znowu zamarłam w bezruchu leżałam tak gdzieś z pięć minut. Potem poczułam jak ktoś mnie głaszcze delikatnie po włosach a przy tym po plecach. Było mi tak cudownie, że wtuliłam bardziej w twardą poduszkę. Zaraz, zaraz czy poduszki nie powinny być miękkie?. Co jest grane? Już miałam wstawać, gdy poczułam na czole delikatny pocałunek i ciche westchnięcie i ta nieznajoma osoba znowu zaczęła mnie głaskać. Pierwszy raz znalazłam się w takiej sytuacji. Nie wiedziałam, co robić, czy mam wstać i okrzyczeć tą osobę, na której leżę. Czy czerpać dalej z tego radość w końcu pierwszy raz jakiś chłopak mnie przytula. Szczerze, to jest bardzo przyjemne. Uśmiechnęłam się i bardziej wtuliłam w pierś chłopaka. Leżeliśmy tak jeszcze z półgodziny. Potem chłopak wstał i poszedł do łazienki a ja otworzyłam oczy i rozejrzałam się po pomieszczeniu. Nic się nie zmieniło oprócz tego, że leżałam na połówce łóżka Marco. Moment, na czyjej połówce?! Poderwałam się szybko z łóżka. Zrobiłam błąd, ponieważ straciłam równowagę i wylądowałam na podłodze robiąc przy tym straszny huk. Ledwo poniosłam się z ziemi a z łazienki wybiegł Marco. Nie mogłam oderwać od niego wzroku. Z mokrych włosów pojedyncze krople wody spadały na jego wyrzeźbiony tors.
A żeby mnie jeszcze bardziej rozkojarzyć wybiegł w samym ręczniku.
- Wszystko w porządku?!
- Tak, tylko spadłam z łóżka. – Już miałam sama wstać, gdy zobaczyłam przed sobą jego rękę. Skorzystałam z jego pomocy, a gdy byłam na nogach stałam na przeciw niego. Nasze twarze dzieliły centymetry. Mogłam wykorzystać moment i dowiedzieć się prawdy o jego naszyjniku, ale byłam za bardzo zajęta wpatrywaniem się w jego piękne oczy. Już się do siebie zbliżaliśmy, gdy usłyszeliśmy pukanie do drzwi. To była Ashley.
- Hej Marco, przyszłam….- Przerwała widząc nas w dwuznacznej sytuacji.- O przeszkadzam wam, sorry, ale jak już skończyliście. Marco mógłbyś mi pomóc zasunąć suwak od sukienki?- Zapytała przesłodzonym głosem podchodząc do nas
-Wiesz nie za bardzo teraz mogę, ale może później. –Mówiąc to skierował się w stronę łazienki.
- Miałaś trzymać się z dala od niego! – Syknęła na mnie
- Ja nic nie zrobiłam
- Właśnie, że zrobiłaś. Gdybyś się nie zgubiła miałabyś pokój z Sam a ja z Marco!
- Oj przepraszam, a teraz wyjdź to nie twój pokój – mówiąc to wypychałam ją z pokoju
- A powinien – krzyknęła a ja oparłam się o drzwi i zjeżdżałam na dół aż nie siadłam na podłodze.
- Droga wolna – ujrzałam twarz Marco między drzwiami od łazienki
-Tak, tak. Moja kolej.
-Okej – wyszedł, ale już ubrany, a szkoda wyglądał ładniej w samym ręczniku, choć teraz też jest dobrze
    Umyłam się oraz przebrałam się i wyszłam z pokoju. Marco leżał na łóżku i przeglądał moją książkę.
- Ty czytasz "Romeo i Jula"? To lektura na następny semestr.
- Wiem, ale ją lubię i oddawaj mi ją- mówiąc to wskoczyłam na łóżko i próbowałam wyrwać mu książkę z rąk, ale skończyło się na tym, że Marco zaczął mnie łaskotać i wylądowałam pod nim. Leżałam na łóżku a ona nade mną i znowu patrzyliśmy sobie w oczy. Ja w te jego piękne szmaragdowe oczy, w których nadal tańczyły iskierki radości, a on w moje fioletowe. Nie zarejestrowałam nawet, kiedy Marco zaczął się do mnie przybliżać, zamknęłam oczy i już nasze usta miały się spotkać, gdy usłyszeliśmy głośne walenie w drzwi. Odskoczyliśmy od siebie szybko a do pokoju weszła pani Montgomery.
-Zbieramy się, mamy za 10min się wymeldować, więc schodźcie już, okej?
    Bez słowa chwyciłam swoją walizkę i zbiegłam na dół. Gdy byłam już za drzwiami usłyszałam jeszcze rozmowę pani z Marco
- Co jej się stało?
- Też chciałbym wiedzieć
     Nie miałam zamiaru siedzieć dalej z Marco sam na sam w tym pokoju, bo znowu jakimś cudem natrafiłaby się okazja na pocałunek a ja się boję. Nie, dlatego, że możliwe, iż jest zły, ale dlatego, że ja… się jeszcze nigdy nie całowałam. Nie umiem się całować a co by było jakbym popełniła jakąś wtopię? Śmiałby się pewnie ze mnie i rozpowiedział całej szkole.
    Na dole spotkałam Lani i Kaylę oraz resztę grupy. Czekaliśmy tylko na Ashley i Sam.
- Czy ktoś może być łaskawy i po nie iść – już Dylan (chłopak Sam) i Alex mieli po nie iść, gdy u szczytu schodów pokazały się nasze "gwiazdy" ubrane jak na jakąś wielką galę rozdania nagród.
- Dobrze skoro jesteśmy całą grupą możemy się zbierać. Do autokaru.
    Znowu pojechaliśmy do tego kurortu tylko tym razem dostaliśmy nasze pokoje.
-Teraz wszyscy słuchać, bo nie będę się powtarzać. Macie się rozpakować i ubrać ciepłe stroje i zabrać aparaty idziemy zwiedzać okoliczne lasy. Podzielimy się na grupki dwuosobowe, każda z grup ma mieć telefony i macie wrócić przed zachodem słońca. Zbiórka przed budynkiem za półgodziny. – Poszliśmy do naszych pokoi.
    Gdy już miałam wchodzić do pokoju ktoś złapał mnie za ramię i odwrócił w swoją stronę. To był Marco.
-Zapomniałaś książki z pokoju – podał mi przedmiot, ale nadal mnie nie puszczał
-Coś jeszcze? – Zapytałam
-Co zrobiłem źle? – O nie! Wraca do TEGO
- Marco nic złego nie zrobiłeś źle tylko….
- Alura, choć wreszcie –podeszła
- Jasne już idę –wyrwałam się Marco i już miałam iść, gdy znowu mnie złapał
-Odpowiesz mi? –Marco, on nigdy nie odpuści
-Nie jestem niczego pewna –powiedziałam i zamknęłam mu drzwi przed nosem. Podczas rozpakowywania się dziewczyny wypytywały mnie o noc razem z Marco. Powiedziałam, że nic się takiego ciekawego nie wydarzyło. Oczywiście kłamałam im w żywe oczy, ale nie mogłam postąpić inaczej, gdybym powiedziała prawdę, Kayla przekazałaby to Lucyferowi a on zamknąłby nie w domu nie dając dostępu do niego!! Dlatego musiałam kłamać.
    Po rozpakowaniu się zeszłyśmy na dół na zbiórkę.
- Dobrze podzielcie się na grupy dwuosobowe, szybko!
- Lani będziemy razem? Pomogę ci znaleźć tą dziwną roślinę.
-Różanecznik katawbijski, ale spoko.
-Teraz rozdzielcie się, robimy zdjęcia a wieczorem możecie zacząć szkicować pracę
    Razem z Lani poszłyśmy w las i zaczęłyśmy szukać inspiracji i kwiatka.


*Zapomniałabym, po raz  pierwszy jestem dumna z rozdziału. Chyba jako pierwszy mi dobrze wyszedł :D