Rozdział 29 „Praca domowa "

 Hej moi kochani czytelnicy!! 

Z okazji mikołajek przesyłam wam spóźniony prezent z obietnicą. 

Werble proszę.....

Zapraszam na rozdział po którym wreszcie dowiecie się prawdy o Marco!!

Nie wiem, czy ktoś się cieszy, ale ja tak.

 Nareszcie po tylu miesiącach dobrnęłam do tego momentu 

Zapraszam na nowy rozdział i dedykuje go ...

wszystkim czytelnikom. A w następnym rozdziale,cała prawda

( przynajmniej to najważniejsze informacje) o Marco....

***

Wiem, wiem jestem zła. Nie powinnam była zakładać się z Kaylą, ale to był taki impuls. Kto normalny (lub w moim przypadku nienormalny) znając Lani i Erica nie założyłby się? Ach, teraz żałuję, Eric dowiedział się o zakładzie, sama nie wiem kiedy i powiedział o nim Lani. Zrobili nam na  złość i po czterech dniach kuzyn spytał przyjaciółkę o chodzenie. Ta się od razu zgodziła i w ten sposób straciłyśmy z Kaylą po trzy rogi jednorożca. No nic jakoś to przetrwam ważne, że moja przyjaciółka jest szczęśliwie zakochana (Mam nadzieję, że moja też będzie miała taki stan –aut.) . A wracając do mojego magicznego świata, dzisiaj jadę sama do szkoły. Kayla nie mogła się tak łatwo rozstać z Matem a Lani i Eric wybrali się na kolejną randkę. Dlatego dzisiaj jestem sama.

            Lekcje mijały strasznie szybko, aż nie nadszedł angielski…

- Posłuchajcie, zbliża się koniec półrocza a niektórym wahają się stopnie zdecydowałem, że napiszecie mi referat na temat mitologii Greckiej lub Rzymskiej. Macie na to –spojrzał na kalendarz- tydzień, jesteście zdolną klasą, poradzicie sobie. – super mam zajęcie na weekend, bo ja oczywiście i zapewnie reszta uczniów nie ma żadnych planów. No i miałam rację, po całej klasie wzniosły się krzyki protestu – Cisza! Zadnia nie zmienię, ale mogę wam jakoś ułatwić zadanie. Dobiorę was w pary i we dwie osoby napiszecie tą pracę domową. A teraz cisza, będę wam mówić jakie będą pary nie dam wam wybierać. A więc…. Lara i Nick,  Corbin i Nora, Alex i Sara, Alura i…- błagam nie Marco, błagam nie Marco, błagam!!!- Marco –szl** , dalej nie słuchałam, bo po co. Mój los został przesądzony. Jestem skazana na pracę z Marco.

- Jesteśmy razem- nagle usłyszałam koło ucha – piszemy ten referat u mnie, czy u ciebie? – hmn dobre pytanie, jeśli pójdę do niego mogę wpaść w jakąś pułapkę a u mnie będę miała jakąś ochronę, więc….

- U mnie, dziś po szkole. Pasuje ?- odwróciłam się w jego stronę i to był mój błąd. Znowu, powtarzam, ZNOWU utonęłam w jego szmaragdowych oczach. Ach, jakie one są piękne…. Mogłabym się tak na nie patrzeć w nieskończoność. Nagle jeden kosmyk wymknął się z mojej fryzury a on delikatnie zaczesał mi go za ucho i delikatni się do mnie przysunął i …. Zadzwonił dzwonek , jak oparzona odskoczyłam od chłopaka i szybko chwyciłam wszystkie swoje rzeczy i wyszłam, poprawka wybiegłam z sali. Podeszłam do szafki, schowałam swoje rzeczy do środka  i oparłam się o nią. Jeny, czemu on tak na mnie działa? Nagle poczułam wibracje w kieszeni. Eric.

- Czego ode mnie chcecie gołąbeczki?- zapytałam przesłodzonym głosikiem opierając się plecami o szafki

- A nic, nudzi nam się. Wiesz, że przyjechał do mnie moja kuzynka Arielle?

- To super, tylko uważaj na to co po..- nie skończyłam a ta już wchodzi mi w zdanie, kto ją tego nauczył?

- Nie ma po co ona też jest zielarką. Rozumiesz mam swojego nauczyciela, wreszcie znalazł się ktoś kto mnie będzie uczyć!!

- To super dasz mi na chwilę twojego adoratora? – zapytałam idąc w stronę łazienki

- Już, masz coś od ciebie chce- usłyszałam jak ktoś zabiera Lani telefon i po drugiej stronie usłyszałam głos właściciela telefonu.- nom, co chciałaś?

- Mamy problem, daleko jesteście od domu?

- Nie 2 godziny drogi, Alura mów co się stało!

- No dobra mamy problem, mam napisać referat z angielskiego…- nie no znowu! Rzeczywiście do siebie pasują

- To jest ten kłopot? Alura, jeśli..

-Daj spokój problem jest taki, że piszę go z Marco!- cisza, zatkało go

- Piszcie go u ciebie, już jedziemy do domu i będziemy mieli oko na niego. Jakbyśmy nie zdążyli piszcie ten referat w salonie. – słychać było jak jest zły i biegnie zapewnie w stronę samochodu

- Dobra- dzwonek –muszę kończyć zobaczymy się w domu

***

Lekcja z panią Montgomery dobiegła końca a ja kieruję się razem z Marco stronę parkingu. Te lekcje minęły tak szybko.

-Jedź za mną Ok? –zapytałam Marco pod samochodem

- Jasne- i ruszyliśmy po drodze jeszcze zadzwoniłam do Erica upewnić się, że są w domu. Niestety był jakiś wypadek i się spóźnią, ale będzie Luc takie pocieszenie. A co do Kayli w ogóle nie mogę jej złapać rozpłynęła się dziewczyna z tym chłopakiem..   

            Właśnie wysiadałam z auta, gdy podjechał Marco.

-Ładny dom

-Dzięki- ledwo otworzyłam drzwi a w drzwiach stanęła Lea

- Alura ja wychodzę, będę wieczorem. Tom jest u ciotki więc.. –po tym jak wyrzuciła prawie wszystkie informacje spojrzała na mojego gościa- ooo masz gościa, poczęstuj go ciastem jest w kuchni. Pa dzieciaki

-Pa mamo- krzyknęłam i wpuściłam Marco do domu – chcesz coś do picia do tego ciasta? –zapytałam rzucając torbę w kąt

- Herbatę a gdzie pracujemy? –zapytał siadając na krześle w kuchni.

-W salonie, słodzisz?

- Tak dwiee!!! Ała-  szybko odwróciłam się w jego stronę i mało nie wybuchłam śmiechem. Wszystkie trzy koty rzuciły się na Marco.

- Rose, Ben zostawcie go. A ty Luc mógłbyś przestać drapać Marco po spodniach.-  te ostatni spojrzał na mnie wzrokiem” Oszalałaś ? Wpuszczasz wroga do domu?”  A ja tylko wzięłam go na ręce i szepnęłam mu tak cicho, aby Marco nie usłyszał- Zachowuj się .

- Nie, ty wiesz co robisz? –zapytał kot

-Tak –spojrzałam na bruneta – wszystko w porządku? Zapomniałam powiedzieć, że mam koty a właściwie jednego. Rosa i Ben należą do kuzynów.

- Spoko jeszcze żyję, fajne są  gdy nie gryzą – uśmiechnął się i próbował pogłaskać Luca, ale ten już chciał pokazać pazurki.- i drapią

-Lucyfer! Uspokój się! –krzyknęłam i zrzuciłam go z blatu.

-Lucyfer? Fajne imię dla kota, doskonale odzwierciedla jego charakter. – uśmiechnął się a ja zachichotałam – dobra to bierzemy się do roboty?

- Jasne- chwyciłam ciasto a on herbatę i poszliśmy do salonu.

***

- Koniec! –powiedzieliśmy razem i wybuchliśmy śmiechem.

-Po długich dwóch godzinach, połowie ciasta i czterech herbatach wreszcie napisaliśmy ten głupi referat- powiedział Marco opierając się o kanapę

- Ta nareszcie –oparła się obok i głaskałam Luca, który nie odstępował nawet na chwilę od nas. Nagle usłyszałam odgłos parkowania oraz odgłosy rozmowy i do salonu zdyszani wbiegła Lani z Ericem.

- O cześć, Marco poznaj mojego kuzyna….

-Eric!!! Co tam u ciebie słychać – powiedział wesoło Marco wstając z podłogi. Zaraz, zaraz to oni się znają?!?!?!

- Marco! Gdzieś ty się zapodział, nie widziałem cię od zakończenia roku szkolnego. Alura fałszywy alarm. On jest z nami.- powiedział uśmiechając się i witając się ze starym przyjacielem. Że co?????