Rozdział 1 "Urodziny"

Dryń! Dryń! Dryń!

Kurcze kto dzwoni o tak barbarzyńskiej porze ?! Skoro niema facetki od francuskiego, miałam sobie dłużej pospać. Ale oczywiście nie ! Bo ktoś jest tak niemiłym człowiekiem że musiał akurat teraz zadzwonić!

            -Halo?

            -Alura czy to ty ? Czemu mówisz tak zaspanym głosem, jest 8 rano a ty jeszcze w           łóżku.

            -Hej Lani myślałam, że dzisiaj sobie pośpię .

            -Aj nie gadaj .Wstawaj ! Dziś jest wielki dzień!! - co jaki wielki dzień ? Dziś jest tylko..

            -Twoja siedemnastka , zapomniałaś?

            -Nie nie zapomniałam.

            -Tak, jasne jeszcze ci uwierzę .Wstawaj nie mamy czasu .

            -Już wstaje daj mi 15 min. ,ok.?

            -Dobra za kwadrans masz się zjawić swoim cudeńkiem pod moim domem.

            -Ok. pa

Ach kochana Lani .Gdyby nie ona nie wiem jak bym sobie poradziła. Ale dobra trzeba wstawać. Zwlekłam się z mojego wielkiego łoża i rozejrzałam po pokoju.

Te same fioletowe ściany, wielkie okno przynajmniej na pół pokoju. Po drugiej stronie biurko, a na nim masa zeszytów . Nad nim biblioteczka wypełniona po brzegi książkami. Przy  drzwiach znajduje się moja sztaluga a na niej moje obrazy. W pokoju są tylko trzy pary drzwi: na korytarz ,do łazienki i garderoby. Do tych ostatnich właśnie się udałam. Wybrałam z szafy czarne rurki i fioletowy podkoszulek a na to czarna skórzaną kurtkę. Szurając nogami doszłam do łazienki. Po wykonaniu porannych czynności zeszłam na dół na śniadanie. Przy stole kuchennym siedział Tom. Starszy mężczyzna po 40-stce z krótko obciętymi brązowym włosami .

-Hej tato.

-Cześć córuś. A ty nie spóźnisz się zaraz? - spojrzałam na zegarek. OMG mam 5 min!!

-Kurczę, dzięki Tom. Pa Tom.                                                                            

Wybiegłam w pośpiechu z domu z jabłkiem w zębach i wsiadłam do mojej czarnej  porsche Panamera Turbo S.

 

Przekręciłam kluczyk w stacyjce i odjechałam z piskiem opon pod dom Lani , która właśnie zamykała drzwi.

-Wiesz ,że zrobisz furorę swoim cackiem? - rzuciła wsiadając

-Tak wiem, ale nie moja wina ,że moi staruszkowie sprawili mi taka furę na urodzinki. Dobrze że mi się udało ubłagać ich na czarny kolor ,tak to wciskneliby mi jakiś różowy samochodzik Barbie.

-To nie podoba ci się TO auto?!?!

-No co ty ! Nie oddałabym nawet mojej kruszynki !- pogłaskałam delikatnie palcami       kierownicę

-To czemu narzekasz?- zapytała

-Narzekam na to, że jak wyjdę z samochodu chłopaki dosłownie rzucą się na moje cacuszko!! Dlatego mam bulwers.

-No racja. Ale będzie jeszcze gorzej jak będziesz musiała do niego wsiąść.- o w mordę    jeża

-O nie ! Nie pomyślałam  o tym!

-No to kaplica .

-Ej przestań tak gadać! Bo w końcu założysz zakład pogrzebowy!

-Okej już nie będę! Tylko nie bij!                                                    

Roześmiałam się a Lani zawtórowała mi i w takiej atmosferze dojechaliśmy do budynku w którym mieści się nasze liceum. Ledwo co zgasiłam silnik ,a moją porsche oblazło z obu stron stado ciekawskich.

            -No i masz to co chciałaś Alura -powiedziałam do siebie wysiadając z samochodu.

Gdy tylko je zamknęłam, ludzie zaczęli mnie obsypywać gradem pytań :

            -Alura to twoje?

            -Ta porsche to jaki rodzaj?

            -Dasz się kiedyś przejechać?

            -Może podwiozłabyś mnie kiedyś do szkoły?- o Boże zaraz głowa wybuchnie od tych pytań.

            -Spadajcie ludzie nie macie ciekawszych rzeczy do roboty ?!- krzyknęła Lani

            -Dzięki -powiedziałam jej gdy tylko opuściłyśmy parking zadzwonił dzwonek i poszłyśmy pod salę od biologii.

            -Nie mam za co . Po to tu jestem.-zaśmiałyśmy się  i siadłyśmy na naszych miejscach. Już miałam się czegoś spytać Lani ,gdy do naszej ławki podszedł Alex.

            Blond włosy chłopak z podwyższoną samooceną. Już tłumaczę: myśli że może mieć każdą dziewczynę , ale uwaga mamy wyjątki .Jestem nim ja i moja przyjaciółka.Uważałyśmy, uważamy i będziemy uważać że to totalny dureń . Ale najgorsze jest to ,że chłopak mnie uczepił się najbardziej .Nie poddaje się i ciągle próbuje mnie gdzieś zaprosić.

Ciekawe co teraz wymyślił.

            -Hej Lani,Alura...-oho zaczyna się-może wybrałabyś się dzisiaj zemną do kina?

            -Przykro mi Alex ,ale już mam plany- starałam mu się powiedzieć jak najdelikatniej, że za żadne skarby świata nie umówiłabym się z nim na randkę.

            -A jakie może się dołączę?- no nie no .Uczepił się jak rzep psiego ogona.

            -Przykro miale to babski wypad!- powiedziała Lani ratując mnie z opresji.

            -Właśnie,chyba że chcesz łazić z nami po sklepach? - niezawodny szantaż na chłopaków

            -Eee to może kiedy indziej. Cześć.

            -Jesteśmy po prostu genialne -powiedziałyśmy jednocześnie .A w tym czasie do sali wszedł nauczyciel i zaczęła się lekcja. Do lanczu nie poruszyłyśmy żadnego tematu.Dopiero gdy weszłyśmy na stołówkę zaczęłyśmy snuć plany na popołudnie.