Sobotnie popołudnie . Czas na który czekaliśmy cały tydzień. Niektórzy
spędzają go z przyjaciółmi ,z rodziną a inni na spacerze. A ja na
niczym.
Rodzice pojechali do dziadków. Lani do swojej babci która jest
zielarką(nie dziwię się ,po kim ma to zainteresowanie moja przyjaciółka)
.Lucyfer wyszedł z domu jakąś godzinę temu mówiąc ,że ma jakąś ważną
sprawę do załatwienia. A ja ? Leżę rozwalona na łóżku i myślę co by tu
można zrobić. Lekcje mam odrobione, pokój posprzątany. Nic tylko leżeć i
patrzeć w sufit. Nagle mój wzrok padł na sztalugę. A na niej spoczywała
moja niedokończona praca.
Wstałam i rozłożyłam płachtę ochronną .Postawiłam sztalugę i zaczęłam kończyć moją pracę.
Barwy
idealnie oddawały mój aktualny spokój. Cisza która panowała w pokoju
dawała idealną atmosferę aby malować. Ostatnie pociągnięcia pędzlem iii
gotowe!
-Niektóre
czarownice aby się uspokoić zajmują się roślinami, inne siadają pośród
świec. A ty znalazłaś spokój poprzez malowanie -usłyszałam obok siebie. A
,że byłam tak wyciszona przestraszyłam się i z przerażenia wywróciłam
farby.
-Lucyfer
nigdy mnie tak nie strasz! Ty chcesz abym zawału dostała?! A w ogóle
jak ty tu weszłeś nie słyszałam cię .- odpowiedziałam nadal lekko
wystraszona
-No wiesz o zawał cię na pewno nie przyprawię .A to że jestem kotem nie znaczy, że nie znam jakiś zaklęć
-A konkretniej -dopytałam się bojąc ,że zrobił mi jakąś dziurę w ścianie
-Wiesz że, bardzo ładnie wyglądają wasze drzwi z wejściem dla kota.
-Ale jak ty to zrobiłeś ??
-Magia
Alura, magia . No ale dobra wróciłem i mam dla ciebie parę przydatnych
przedmiotów do pierwszych lekcji. -rozejrzałam się dookoła i ze smutkiem
stwierdziłam...
-Ale tu nic nie ma nowego ,oprócz plamy po farbie na płachcie.
-Bo
wszystko jest w twoim pokoju zaklęć , który znajduje się w garderobie
za sukienkami.- ze strachem skierowałam się do garderoby,gdzie doznałam
szoku. Za moimi sukienkami stały WIELKIE drewniane drzwi ,ozdobione
różnymi symbolami i napisami . Po lewej na wysokości ręki była klamka
wokół której , była owinięta róża
-Lucyfer,drzwi
są piękne to ci muszę przyznać ale czy nikt przypadkiem niezauważy tych
drzwi. Mama i Lani lubią tu ze mną przesiadywać.
-Spokojnieo
to już zadbałem. To są magiczne drzwi widzi je tylko istotamagiczna.-
odpowiedział spokojnie- to co zaczynamy pierwszą lekcję.
-Aco będziemy na niej robić? -zapytałam
-Najpierwmusisz
nauczyć się wszystkiego o sobie by nikt cię nie zaskoczył.A przede
wszystkim idź wreszcie zobaczyć ten pokój sterczałem nadnim dobre parę
godzin.
-Okejjuż wchodzę -to powiedziawszy pociągnęłam za klamkę iotworzyłam na oścież . I w tym momencie mnie zamurowało.
Pokójbył pomalowany na czarno co dawało mroczmy efekt. Po lewej
stroniestała duża biblioteczka na której były poukładane (stare
jakprzypuszczam) księgi ,zaś po prawej najbliżej drzwi była szafka
zróżnymi fiolkami, pudełkami i innymi różnymi ziołami .Dalej namałym
stoliku były poukładane świece kwiaty i owoce a na samymkońcu ściany
stała mała szufladka. Naprzeciwko drzwi na ścianienamalowany był księżyc
w I kwarcie ,słońce i gwiazdy. Przyścianie ustawiony był duży okrągły
stół a na nim było pełnoświec i flakoników a po środku mały kociołek.
Najbardziejzainteresowało mnie to ,że na środku pokoju niestało nic.
-Wow.Lucyfer ten pokój jest piękny. –powiedziałam nadal oszołomiona
-Dziękia teraz zabierzmy się do roboty.
Przezponad
trzy godziny wałkowałam z kotem historię mojej rodziny orazświata
czarów. Poznałam różne legendy i przepowiednie w którychbyła wzmianka o
mnie. Ale muszę przyznać to co dzisiaj siędowiedziałam było dla mnie
bardzo interesujące.
-Noi jak podobała się pierwsza lekcja?- zapytał mnie mój nauczycielgdy wychodziliśmy z magicznego pokoju,
-Powiemtak. Mam do ciebie jeszcze mnuuuustwo pytań. –uśmiechnęłam sięa on odwdzięczył mi się tym samym.
-Do kogo masz mnóstwo pytań –ażpodskoczyłam słysząc głos matki.
-O boże kolejna w oboje przyprawiciemnie kiedyś o zawał –powiedziałam śmiejąc się.
-A co tom też cię przestraszył ?
-Nie Lucyfer .
-Dobrze nie będę wnikać. Przyszłampowiedzieć że wróciliśmy…
-To widać –przerwałam jej
-… i przyszłam zapytać czy to tyzamontowałaś te drzwiczki dla kota?
-No..ee..Tak-
jąkałam się no bo comiałam powiedzieć ”Nie Lea to nie ja zamontowałam
te drzwiczkitylko mój magiczny kot” na pewno wsadziła by mnie do
psychiatryka.
-Nie bój się .Cieszę się że tozrobiłaś ale mogłaś wcześnie o tym ze mną pogadać pomoglibyśmyci.
-Nie miałam co robić .
-Acha
dobrze noto dobranoc jutroniedziela .Jedziesz z nami na spacer? –nie
wiedziałam copowiedzieć chciałam poćwiczyć jeszcze swoją wiedzę na
tematmagii. Spojrzałam na kota a ten cały czas kiwał na tak.
-Okej pojadę ,ale z kotem
-Fantastycznie to dobranoc.
Gdy drzwi zamknęły się za Leąodetchnęłam z ulgą.
-Wiesz że nie będę mogła się uczyćprzy rodzicach.
-Na spacerze poszukamy gałązekwierzby .
-A pozo ci wierzba?
-Na twój pierwszy eliksir.
-A mogę wiedzieć jaki?
-Eliksir początku…
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz